Sevimli Akıllı Bulut ve Muhteşem Sahra Tozu

Sahra tozunu keşfeden Akıllı Bulut hakkında eğlenceli bir masal.

Bir varmış, bir yokmuş. Gökyüzünde gülen oynayan ve bazen de sinirlenince ağlayan bulutlar çokmuş. Bu bulutlar arasında mutlu bir Akıllı Bulut yaşarmış. Okulunda başarılı olduğu için öğretmenleri bu ismi uygun görmüşler. Çünkü, oyun oynamadan önce ödevlerini bitirirmiş ve sınıfta bütün sorulara cevap verebilirmiş. Yani hem çalışkanmış, hem de akıllıymış.

Akıllı Bulut ile aynı sınıfta olan bir de kara bulutlar varmış. Onlar Akıllı Bulut’un çalışkanlığını hep kıskanırlarmış. Bu yüzden onu gördükleri zaman ıslıklamaya başlarlarmış, ayağına taş bağlayıp düşürürlermiş, yere düşmesini sağladıktan sonra da Akıllı Bulut’un üzerine yağmaya başlarlarmış. Zavallı Akıllı Bulut sırılsıklam olurmuş her seferinde. Akıllı Bulut onlara hemen karşılık veremezmiş çünkü, onlar kadar güçlü yağmurları yokmuş. Aslında sınıfta öğretmeni olsa iyi olurmuş ama öğretmen de onu her zaman koruyamazmış. İşte bunlar olduktan sonra da Akıllı Bulut üzerini siler, hiçbir şey olmamış gibi dersine çalışmaya devam edermiş.

Günlerden bir gün Akıllı Bulut evde ders çalışırken, buhar ve kristal buz parçacıkları bulmuş üzerinde. Bu buz parçacıkları ne kadar büyük olursa, o kadar yağmur yağdırabileceğini çok geçmeden anlamış. Üstelik bu buz parçacıklarıyla yazın yağmur, kışın kar bile yağdırabilirmiş. Eğer bu buz parçacıklarından biraz daha bulursa, Kara Bulutlar ile baş edebilirmiş. Bunu anladıktan sonra, buz parçacıklarından bulmak için dua etmeye başlamış. Her gece, derslerini bitirir bitirmez dua etmeye başlarmış.

İşte sonunda bir peri dualarını duymuş. Akıllı Bulut buz parçacıkları bulmak istiyorsa eğer, sahra tozlarına ihtiyacı olduğunu anlatmış. Bulut periye sevinçle sarılmış ve çok ama çok teşekkür etmiş. Hemen en yakın çöle gitmek için yola koyulmuş.

Az gitmiş, uz gitmiş. Dere tepe düz gitmiş. Akıllı Bulut çöle varmış ve bundan sonra yola devesiyle birlikte devam etmiş. Ve sonunda sahra tozlarının olduğu bölgeye varmış. Cebinden çıkardığı sandığı bu kumlarla doldurmuş. Ne kadar alması gerektiğini devesine sormuş. Çünkü sahra tozlarını devesi taşıyacakmış. İşte deve de, ancak bir sandığı taşıyabilecek halde olduğunu söylemiş. Böylece Akıllı Bulut bir sandık sahra tozunu almış, devesine yüklemiş, tekrar yola koyulmuş. Ve tekrar ülkesine yani, gökyüzüne varmış.

O gün, Kara Bulutlar işlerini yapmak yani yağmak istiyorlarmış. Ama bir türlü bunu başaramıyorlarmış. Çünkü üzerlerinde sahra tozu kalmamış. Üzgün bir şekilde yağamadan evlerine dönüyorlarmış. Yolda giderken Akıllı Bulut ‘a rastlamışlar. Ve başlarına gelenleri anlatmışlar. Akıllı Bulut’un yardımını istemişler. Bunun üzerine sahra tozuyla dolu sandığı çıkarmış ve Kara Bulutların üzerine serpmeye başlamış. Kara Bulutlar güçlenmeye başlamış ve sevinçle yağmur yağdırmaya başlamışlar. Bunun için, Akıllı Bulut ‘a çok ama çok teşekkür etmişler. Ona yaptıkları kötülükler için özür dilemişler. Akıllı Bulut ile barışmışlar ve birden mucize olmuş ve kara bulutlar tertemiz bir beyazlığa bürünmüşler. Bundan böyle hiç kavga etmemişler ve mutlu bir şekilde yaşamışlar.

Bir Perinin Konuşan Dosya Kağıdı ve Tellal Dede

Yaşlı bir tellala yardım etmeyi kabul eden peri, onu çok sevindirmek ister. Sihirli değneğini kullanarak ona yardım edebilir mi? Konuşan dosya kağıdı nasıl işe yarayabilir? Hepsi bu peri masalında!

Bir varmış bir yokmuş. Zamanın birinde büyük bir ülkenin büyük bir tellalı yaşarmış. Kendisi yaşını başını almış ve torun torbaya çoktan karışmış. Saçlarına düşen aklar sakallarını da unutmamış ve oraya da düşmüş. Haliyle Tellal Dede eskisi kadar iyi çalışamıyormuş. Horozlar kadar sesi bile yokmuş. Padişahın herhangi bir duyurusunu yaparken hayli zorlanmaya başlamış. Halkta bunu anladığı için duyuru yapılacağı sırada, hemşireler gibi sus işareti yapıyorlarmış. Yoldan geçen karıncalara bile bu işe hayret ediyorlarmış çünkü yapılan duyuruyu onlar da duyamıyorlarmış.

İşte bu yüzden oracıkta şikayetler ve homurdanmalar başlamış. Tellal Dede olanları görünce koşarak uzaklaşmış. Ağlaya ağlaya evine doğru gidiyormuş. Şimdiye kadar ağlayan bir dede görmeyen bir peri hemen onun önünü kesmiş ve neden ağladığını sormuş. Dede hayatın zorluklarından, vergilerin yüksekliğinden, yaklaşan padişah seçimlerden bahsetmiş. Ama periyi inandıramamış. Sonunda Tellal Dede, saklamanın bir fayda getirmeyeceğini görmüş. Hem belki peri ona yardım edebilirmiş. Böylelikle kendisini ikna etmiş ve olanları bir bir anlatmış.

Peri Tellal Dede ‘nin işine yarayacak bir şey düşünmeye başlamış ve hemen sihirli değneğini kullanmış. Ve ışıklar saçılmış, dedenin ve güneşin gözleri kamaşmış. Peri elinde bir kağıt tutuyormuş. Kağıt dile gelmiş ve peri dokunduğunda konuşmaya başlamış. Artık önceden kaydedilen sesler dinlenebilirmiş. Hayretler içinde kalan Dede sevinç içinde oradan uzaklaşmış. Tellal Dede yeniden eski başarısına kavuşmuş. Çok mutlu olmuş.

(Bilimadamları, konuşan kağıt icat etti. Bu kağıttan yapılan bilbordlar, kullanıcı dokunduğunda önceden kaydedilen sesleri dinletiyor. Kaynak: cnntürk)