Eski bir devirde geçen bu padişah masalında, Sağır Sultan'ın işitme sorunlarına bir çare aranmaya başlanmıştır.
Bir varmış, bir yokmuş. Ülkenin birinde Sağır Sultan ile Şair Padişah yaşarmış. İkisi birbirleri için yaratılmışlar ve bunu bildikleri için de birbirlerini çok seviyorlarmış. Yalnız, bir kusur varmış. Sağır Sultan, Padişah’ ın söyledikleri aşk şiirlerini çok az duyuyormuş. Bu yüzden hep bir kağıt üzerinde kendi kendine okurmuş. Padişah yazdığı şiirleri bir kitapta toplamış. Ama, bu kolaylıklara rağmen, şiirleri Sağır Sultan ‘a kendisi okumak istiyormuş. Bu yüzden hemen Sağır Sultan ‘a duyurmadan bir tellak çağırmış ve ülkesine haber salmış. Sevgilisinin bu derdine bir çare bulmak için.
Bu haberden sonra çok geçmeden sarayın kapısı, yol geçen hanına dönmüş. Dönmüş dönmesine ama, bir çare bulan yokmuş. Padişah’ı kara bir düşünce almış. Bu düşünce içinde yeni bir şiir yazmaya başlayan Şair Padişah birden uyanmış gibi olmuş, çünkü gördüklerine inanamamış. Bu bir biyonik kulakmış. Bu kulak iç kulağa sesi, sinyal şeklinde gönderen bir sistemmiş. Cihazın gövdesi kafatasına, elektrotu da kulak içindeki salyangoza yerleştiriliyormuş. Hemen çalışmalar başlamış ve Sağır Sultan oracıkta iyileşmiş.
Sağır Sultan, şimdi bütün şiirleri dinleyebilirmiş. Padişah 'ta şiir yazmayı hep sürdürmüş. Böylece mutlu bir hayat sürmüşler.
Bu haberden sonra çok geçmeden sarayın kapısı, yol geçen hanına dönmüş. Dönmüş dönmesine ama, bir çare bulan yokmuş. Padişah’ı kara bir düşünce almış. Bu düşünce içinde yeni bir şiir yazmaya başlayan Şair Padişah birden uyanmış gibi olmuş, çünkü gördüklerine inanamamış. Bu bir biyonik kulakmış. Bu kulak iç kulağa sesi, sinyal şeklinde gönderen bir sistemmiş. Cihazın gövdesi kafatasına, elektrotu da kulak içindeki salyangoza yerleştiriliyormuş. Hemen çalışmalar başlamış ve Sağır Sultan oracıkta iyileşmiş.
Sağır Sultan, şimdi bütün şiirleri dinleyebilirmiş. Padişah 'ta şiir yazmayı hep sürdürmüş. Böylece mutlu bir hayat sürmüşler.
0 yorum:
Yorum Gönder